بایگانی اردیبهشت, ۱۳۸۷

چهارشنبه, اردیبهشت ۴م, ۱۳۸۷

بسمه تعالی

با عرض سلام و آرزوی سعادت استاد بزرگوار

۱: در صورتی که متهمی در مرجع تحقیق (مانند حفاظت و اطلاعات نیروی انتظامی)بگوید ((حساب قاضی را می رسم )) با توجه به لزوم صراحت تهدیدبر ضررهای نفسی ،شرافتی و…آیا مشارالیه مرتکب بزه تهدید شده است؟لازم به ذکر است متهم موصوف که وکیل دادگستری است متعاقب این اظهار، از اقدامات خلاف قانون و شرع قاضی در مراجع ذیربط مانند دادسرای کارکنان دولت و دادسرای انتظامی قضات طرح شکایت نموده است .
۲:آیا شهادت ماموران مرجع مذکور که تحت الامر قاضی بوده اند ونیز متهم دیگر قاضی در شکایت قاضی علیه متهم حجیت دارد؟

پاسخ:

با سلام و تبریک سال نو 

با تشکر از توجه شما به سایت اینجانب و با پوزش بخاطر دیرکرد،در مورد سوالات شما باید مقدمتا به عرض برسانم که پاسخ های زیر در چهارچوب قوانین فرانسه میباشند. در نتیجه برای پاسخ دقیق تر باید حقوق موضوعه کشور را بررسی نمود. 

جمله «حساب قاضی را میرسم» آنهم در مرحله تحقیق و بدون حضور قاضی (به عبارت دیگر گفتن این جمله پشت سر قاضی) را نیمتوان به عنوان تهدید ارزیابی نمود.به این دلیل که اولا: «تهدید» باید صریح و روشن باشد بطوری که بدانیم در صورت بوقوع پیوستن آن چه اتفاقی خواهد افتاد: مثلا تهدید به مرگ است یا تهدید به کتک زدن است، یا تهدید به رساندن ضرری به اموال فرد است و امثالهم. اینکه گفته شود حساب قاضی را میرسم میتواند تفاسیر مختلفی داشته باشد: منظور از این جمله روشن نیست. شاید منظور زدن یک سیلی به او باشد و شاید هم منظور این باشد که اورا مورد تعقیب قانونی قرار خواهم داد. عدم صراحت این جمله باعث میشود که نتوانیم از آن بعنوان یک تهدید نام ببریم.دوما «تهدید» بصورت مستقیم صورت میگیرد: مخاطب تهدید فرد مورد تهدید باید باشد و نه اینکه کسی به ماموری بگوید حساب قاضی را میرسم، چون مخاطب قاضی نیست، بنابراین گوینده مرتکب بزه تهدید نشده است.سوما تهدید باید تکرار شود. مثلا اگر به کسی بگوئیم ترا لگدمال خواهم کرد، در صورتی که این مفهوم را به طریق دیگری برای فرد مورد تهدید تکرار نکنیم، نمیتوان گوینده را بجرم «تهدید» مورد تعقیب قرار داد. 

شهادت ماموران مورد اشاره شما و نیز شهادت احتمالی یک متهم دیگر به شرط رعایت شرایط قانونی (سوگند یاد کردن) منع قانونی ندارد. 

در بررسی کلی این عبارت و در صورتی که در حضور قاضی گفته شده باشد، میتوان گوینده را به اتهام «توهین» به مقام قاضی مورد تعقیب قرار داد.لازم به تذکر است که اگر کسی بدون آنکه متوجه معنی توهین آمیز بودن جمله اش باشد، و آنرا تحت شرایط خاصی (مثلا بدنبال محکومیت اش) بر زبان بیاورد و به قاضی بی احترامی کند؛ عدم علم به غیر محترمانه بودن آن جمله باعث میشود که بگوئیم که بر زبان آوردن آن جمله بصورتی غیر ارادی بوقوع پیوسته است و در نتیجه چون جنبه ارادی نداشته است، فرد مورد نظر را نمیتوان مورد تعقیب قرار داد.اما پذیرفتن این تز در صورتی که گوینده وکیل دادگستری باشد، مشکل بنظر میرسد. 

با آرزوی موفقیت و سربلندی شما،مرتضی انصاری. ۲۵ فروردین ۱۳۸۷